تبليغاتX
Image and video hosting by TinyPic :: آبیک ::  

آبیک



 

كم كم بايد آماده سفر شد، آري سفري در پيش است ،هركسي لايق اين سفر نيست ، سفري بسوي آنان كه گفتند الهي فلبي محجوب و نفسي معيوب ،فرزندان روح اله گيرندگان انتقام سيلي زهرا(س) و لايفان اين سفر دعوت نامه از شهدايي دارند كه امضايش به دست مادر مظلومه امام زمان (عج) است كه هر شب  براي ديدار فرزندان گمنامش به اين خاك پاك قدم ميگذاشت

اري اينجا مقتل شهدائيست كه به اقتداي مادر گمنامشان گمنامي را برگزيدند .

اكنون بنگر حيرت عقل و جرات عشق را !  بگذار عاقلان ما را به ماندن بخوانند . . . . . راحلان طريق عشق ميدانند كه ماندن نيز در رفتن است . جاودانه ماندن درجوار رفيق اعلا ، و اين است كه ما را كشكشانه به اين سرزمين ميخواند.

ياران اين قافله قافله عشق است و اين سرزمين كه به سرزمين كربلا در كرانه اروند ميرسد راه تاريخ است و هر بامداد اين بانگ از آسمان ميرسد كه:   الرحيل،  الرحيل از رحمت خدا دور است كه اين باب شيدايي را بر مشتاقان لقاي خويش ببندند و اين دعوت فيضانيست كه علي الدوام ، فرشيان را بسوي عرشيان ميكشد و  . . . . بدان كه آسمان تو نيز لايتناهيست با قلبي كه در آن ، چشمه خورشيد ميجوشد  و  گوش كن كه چه خوش ترنمي داردد تپيدن ، حسين ،حسين، حسين ، حسين . نمي تپد ، حسين حسين ميكند

ياران! شتاب كنيد كه زمين نه جاي ماندن ، كه گذرگاه است .

گذرگاه عروج:  شلمچه ، طلائيه ، فكه ، دوكوهه ، اروندكنار، چزابه و . . .

و شتاب كنيد كه ناگهان چقدر زود دير ميشود و  اگر مجوز ورود گرفتي در آن سرزمين آرام قدم بردار مبادا پا بر خون شهدا بگذاري كمي بمان و تفكر كن . . . .

  با گوش دل بشنو نوحه  خاك را در فراق ياران آخرالزماني امام عصر (عج)

 هنوز ساحل والفجر8 غمگين است،  هنوز خاك شلمچه جنون به دل دارد

 سخن بگوي طلائيه هر دو تنهائيم چگونه بعد شهيدان هنوز برپايي؟ ،

 پر از دعاي كميلي پر از جنون كارون،  كجاست منزل ليلي جزيزه مجنون؟

اي شهدا آيا ميشه ما هم در اين سرزمين پاي نهيم ، آيا ما به اندازه

كساني كه آنروز طرفدار غرب بودند (خارجي ها) و اصلا بويي از شما نبردند وحالا فرصت مطالعاتي گرفته و به اين سرزمين ميان تا ببينن مردم واسه چي ميان اينجا  لياقت نداريم

دلم تنگه شماست

اي شهدا غروب كه ميشه به ياد منطقه د لم ميگيره به ياد نخل هاي اروند ، به ياد سه را شهادت و غروب طلائيه و غروب شلمچه اما كو محرمي كه اين سر را درك كند و ديگر عادت كرده ايم .

برادر و خواهرم بمانید و بدانید

  دعايمان كنيد براي دلتان دعا مي كنيم.

                                                                                              يا علي  . . . 

                                                                                                                          

 

 

 

+نوشته شده درسه شنبه سی ام بهمن 1386ساعت 21:0 توسط محمدی فر |

  ///
تعداد بازديدكنندگان :
تعداد افراد آنلاين :
مركز آموزش ايرانيان